درباره ما
دوستان
آخرین مطالب
امكانات جانبي
 

علایم بیماری ایدز
در دوره نهفتگی بیماری شخص آلوده به ویروس ظاهراً سالم به نظر می رسد در 70% موارد بعد از عفونت اولیه با ویروس بیماری خفیفی بروز می کند که به صورت تب، سردرد، دردهای عضلانی، گلودرد، بثورات پوستی بدون خارش و غدد لنفاوی متورم می باشد.
بیشتر موارد علایم عفونت اولیه ملایم و مشابه سرماخوردگی یا آنفلوانزاست که تشخیص داده نمی شود و فرد معمولا تا مدت های طولانی کاملا سالم به نظر می رسد و ممکن است احساس سلامتی کامل کند و از آلودگی خود آگاه نباشد هنگامی که ویروس سیستم ایمنی را تخریب نمود علایم بیماری تظاهر می یابد.

راههای انتقال عامل بیماری
ویروس اچ آی وی از این راهها ممکن است از یک فرد مبتلا به یک فرد سالم منتقل شود.
1- انتقال خونی، از راه تزریق فرآورده های خونی آلوده، استفاده از سرنگ مشترک (در معتادان تزریقی)، انتقال در کارکنان بهداشتی درمانی (
Needle stick)
2-انتقال عمودی (از مادر به نوزاد) که شایع ترین راه انتقال در افراد مبتلا بوده است.
3- انتقال جنسی، یکی از شایع ترین راههای انتقال برقراری رابطه جنسی حفاظت نشده است. در صورت وجود بیماریهای آمیزشی احتمال انتقال بیشتر می شود.
به علت عدم ثبات این ویروس در هوای آزاد انتقال از روشهایی همچون تماس پوستی و دهانی مشاهده نشده است.

پیامدها و عوارض
پس از ورود اچ آی وی به بدن اولین علایم به صورت یک سندرم شبه سرماخوردگی به همراه بزرگ شدن غدد لنفاوی عارض می شود که معمولا این علایم بهبود یافته و ویروس به حالت نهفته در بدن باقی می ماند، این مرحله که در آن فرد حامل بیماری تلقی شده ولی علایمی نشان نمی دهد ممکن است تا 10 سال و بیشتر به طول بیانجامد.
در مرحله آخر این بیماری با نقص سیستم ایمنی به علت فعالیت بالای ویروسی و کاهش لنفوسیت های نوع تی در خون مشخص می شود که ایدز نامیده می شود. در این مرحله بدن در معرض عفونت های فرصت طلب ناشی از باکتری، ویروس، قارچ و انگل هایی قرار می گیرد که در افراد سالم معمولا به آسانی مهار می شوند.
این بیماری تقریبا همه سیستم های ارگانی بدن را درگیر می کند. همچنین افراد مبتلا ریسک بالایی برای ابتلا به سرطان های مختلف نظیر سارکوم کاپوزی، سرطان گردن رحم و لنفوم دارند. بعلاوه، علایم سیستمیک عفونت نظیر تب، تعریق (خصوصا شب هنگام)، لرز، تورم غدد لنفاوی، ضعف و کاهش وزن را دارند.

مرحله بروز ایدز
فرد مبتلا به اچ آی وی هنگامی به مرحله ایدز می رسد که شمار گویچه های سفید
CD4+T آنقدر کم شود که نتوانند از پس انجام وظیفه معمولی خود برآیند. CD4+T یاخته های سفید خون هستند که واکنش های ایمنی بدن را موزون و مهار می کنند. این دشواری اندک اندک در درازای هنگامی که شخص HIV+ می باشد، پیشرفت می کند که ممکن است یک تا 15 سال به درازا بکشد.البته افراد در این مدت بسیار خوب و تندرست به نظر می رسند و احساس خوبی نیز دارند. ولی در این مدت شمار ویروس چند برابر می شود.برپایه این تعریف ایدز هنگامی است که شمار سلولهای CD4+T به کمتر از 200 شماره در هر میکرولیتر خون می رسد و یا هنگامی که بدن فرد دچار عفونت های فرصت طلب بشود (که گاهی با بودن 200 تا 800 یاخته CD4+ رخ می دهد.)

پیشگیری
از آنجا که تاکنون واکسن و یا علاج قطعی برای این بیماری کشف نشده است و در آینده نزدیک نیز امکانپذیر به نظر نمی رسد، مهمترین راه مبارزه با این بیماری پیشگیری و آموزش است.
گزارش سال 2007 بانک جهانی در مورد ایدز در جنوب آسیا، شیوع بیماری ایدز را «شدید» اما «قابل پیشگیری» می داند. برای پیشگیری از انتقال اچ آی وی، بهترین راه خودداری از برقراری رابطه جنسی با فرد مبتلا است.
معتادان تزریقی می توانند با خودداری از مصرف سرنگ های مشترک خطر ابتلا به اچ آی وی را کاهش دهند.

تشخیص ایدز
هنگام رودر رویی با عفونت، دستگاه ایمنی بدن پادتن هایی فرآوری می کند که در خون گردش و به عوامل بیماریزا حمله می کنند. پادتن ها بر بسیاری از عوامل بیماریزا غلبه می کنند ولی درباره اچ آی وی با این که پادتن ها فرآوری می شوند ولی نمی توانند از تکثیر ویروس جلوگیری کنند و تنها وجود آنها در خون برای تشخیص ابتلا بکار می رود.در جریان عمومی ترین آزمایش ها برای تشخیص اچ آی وی، یک نوع خاص از پادتن ها یا همان پروتئین های ضد بیماری ردیابی می شود.در چند هفته ای که ردیابی آلودگی بی ثمر و جواب آزمایش منفی است، فرد آلوده می تواند ویروس را به سایرین منتقل کند.



:: برچسب‌ها: پزشکی
 
آرشیو مطالب
امكانات جانبي